Musi być pozytywnie

Dzieci muszą być przewidujące i nie mogą dać się zaskoczyć, jeśli chcą wygrać. Reakcje, które wywołuje u nich ten rodzaj gier, pozwalają przewidzieć, jak dziecko będzie się zachowywało w klasie, np. jak poradzi sobie z lękiem przed porażką oraz jak będą wyglądały jego kontakty z rówieśnikami. Kiedy dzieci zostają „uśmiercone” lub przegrają po raz pierwszy, zwykle mówią: „Poszło mi całkiem nieźle”, czy też: „Prawie mi się udało”. Jednak w miarę, jak ich niepokój wzrasta, stwierdzają, że „To głupia gra” albo że „Główny bohater to głupek”. Mówią coraz głośniej, a określenia stają się coraz bardziej dosadne: „Nienawidzę tej postaci”, „On jest taki głupi”. W końcu sięgają po niecenzuralne określenia, które akurat są modne w szkole, np. „durna pała” czy inne. Ich głos staje się histeryczny, aż w końcu dochodzi do wybuchu wściekłości, kończącego się zwykle płaczem oraz rzuceniem na podłogę urządzenia sterującego. Dzieci z natury niespokojne są podatne na zaburzenia lękowe. Trzeba jednak pamiętać, że strach bywa uczuciem pozytywnym. Ma to miejsce wtedy, kiedy motywuje on do lepszego działania. Niestety, zdarza się też, że lęk paraliżuje dziecko, wtedy mamy do czynienia z zaburzeniem. W takim przypadku lęk uniemożliwia dziecku prawidłowy rozwój, osiągnięcie sukcesu w życiu i sprawia, że czuje się ono niepewnie. Jeżeli nie potrafisz stwierdzić, czy lęk twojego dziecka oddziałuje na nie w sposób pozytywny czy negatywny, oraz czy jest on wrodzony, czy też uwarunkowany otoczeniem, poproś o pomoc specjalistę. Pomoże to uniknąć wielu problemów, jakie może spowodować wymaganie od dziecka, by postępowało wbrew swojej naturze.

Cześć, mam na imię Agata, od wielu lat jestem matką, a także babcią. Przez całe moje życie zajmowałam się dziećmi, stąd moje wieloletnie doświadczenie. Chciałabym się tu z wami nim podzielić, zapraszam 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

error: Content is protected !!